09.16.08
พูดตรงๆ
พูดตรงๆ บี ระพีพัฒน์
ฉันนั่งเฝ้ามองเธอกับเขาดูมีความสุข
สายตาที่เขามีให้เธอคือทุกๆอย่าง
แต่สิ่งที่เป็นเรื่องสำคัญ นั้นคือสายตาของเธอ
ที่มองดูเขาด้วยความรักและความชื่นชม
ท่าทีที่สุขสมที่มีเขายืนอยู่ข้างกาย
เป็นอะไรที่เหมาะสมทุกอย่าง
คู่ควรกันในทุกๆด้าน
แต่ทำไมก็ไม่รู้หัวใจ
ยิ่งได้เห็นเธอกับเขาใกล้
น้ำตามนั้นก็ไหลออกมาไม่รู้ตัว
* ไม่รู้ (เพราะ) ว่าฉัน (นั้น) อิจฉา
หรือว่าสุขใจ
น้ำตาที่ไหลนั้นไหลมาจากจุดไหน
เป็นเพราะฉันเสียใจหรือเป็นเพราะฉันชื่นชม
ที่ได้เห็นเธอกับเขา รักกันขนาดนี้
ฉันควรจะยินดีที่เห็นเธอสุขสม
มากกว่าที่จะรู้สึก
ไม่อยากให้เป็นเขาเลย พูดตรงๆ
ฝืนที่จะยิ้มและหัวเราะให้มีความสุข
เพราะว่าฉันรู้ว่าเป็นสิ่งเดียวที่จะให้ได้
พยายามจะไม่คิดถึงวัน
ที่ฉันเคยมีเธอข้างกาย
ฉันควรดีใจที่ได้เห็นเธอมีความสุข
ฉันควรจะลุกไปพูดคุยและไปทักทาย
เธอกับเขาเหมาะสมกันทุกอย่าง
คู่ควรกันอย่างมากมาย
แต่ทำไมก็ไม่รู้หัวใจ
ยิ่งได้เห็นเธอกับเขาใกล้
น้ำตานั้นก็ไหลออกมาไม่รู้ตัว
(ซ้ำ *)
